MSPO 2022: Viper i Venom pierwszy raz w Kielcach

W poprzednich latach promocja śmigłowców rodziny H-1 była prowadzona w Polsce z różnym natężeniem. Bywały lata, kiedy na MSPO były prezentowane niewielkie modele tych maszyn, a największe zaangażowanie miało miejsce wówczas, kiedy przywieziono do Kielc dwuosobowy symulator misji, a dziennikarze, w tym autor tego tekstu, mieli okazję odbyć na jego pokładzie „misję" lecąc w tandemie z instruktorem Korpusu Piechoty Morskiej USA. Kolejne ożywienie nastąpiło jesienią ubiegłego roku, kiedy producent śmigłowców, firma Bell umożliwiła dziennikarzom branżowym rozmowę z szefem programu H-1 w Stanach Zjednoczonych, a następnie zorganizowała wyjazd do teksaskich zakładów produkujących te maszyny i do wykorzystującej je jednostki Marines w Camp Pendelton.

Obecność śmigłowców w naturze na MSPO 2022 to z jednej strony dowód na to, że Bell nadal liczy na ich sprzedanie Polsce. Z drugiej strony jest ona możliwa ze względu na – rzadką wcześniej – obecność Marines w rejonie Europy Środkowo Wschodniej.

Obydwa śmigłowce zostały zaprezentowane z siedmio i  21-prowadnicowymi zasobnikami 70 mm niekierowanych lub naprowadzanych pocisków rakietowych, a pod AH-1Z Viper podwieszono również makiety czterech kierowanych pocisków przeciwpancernych AGM-114 Hellfire na jednym pylonie i dodatkowy zbiornik paliwa na drugim. Zestaw ten uzupełniały dwa pociski powietrze-powietrze krótkiego zasięgu AIM-9 Sidewinder. Umożliwiają one nie tylko samoobronę, jak w przypadku pocisków bardzo krótkiego zasięgu, ale także prowadzenie walki powietrznej.

Ciekawostką jest – nieprzypadkowe zapewne - zaprezentowanie pod UH-1Y Venom zasobnika walki elektronicznej AN/ALQ-231 Intrepid Tiger II. Jest to swego rodzaju nowość, ponieważ to rozwiązanie to – powstałe dla samolotów bojowych AV-8B Harrier II i F/A-18C/D i samolotów tankowania powietrznego KC-130J, dopiero później zostało dostosowane do przenoszenia przez maszyny rodziny H-1.

Zasobniki AN/ALQ-231 Intrepid Tiger II umożliwiają prowadzenie walki elektronicznej i mogą być kontrolowane przez operatora na pokładzie, albo współpracującego ze statkiem powietrznym na cyfrowym polu walki operatorem na ziemi. System ma cechować się otwartą architekturą, dzięki czemu będzie mógł być rozwijany także w przyszłości, wraz z rozwojem nowych technologii.